|
KESKE YALNIZ BUNUN IÇIN SEVSEYDIM SENI...
"Yalnizim..."
Bunca aci tek bir söze nasil sigabiliyordu...
Aldim bu sözü dudaklarinizdan,
saplayip kalbimi onunla parçaladim...
O söz ki;
rengi yarim kalmis asklarin tarifsiz esmerligine kaçiyordu...
O söz ki;
sapladikça kalbimin her parçasina yüzünüzü yeniden çiziyordu..
Simdi içimde binlerce yüz oldunuz...
Simdi içimde binlerce "siz" oldunuz...
Yalnizsiniz...
Bilseniz ne kadar suçluyum bunun için...
Bilseniz ne kadar aci çekiyorum...
Çünkü sevgim çekip alamiyor sizi derin issizliginizdan...
Oysa ben sizi, sizden önce gözlerinizdeki o issizliktan dinledim.. Sözlerinizden de önce... Benimle ölmeye hazir sesinizden bile önce...
Oysa ben sizi, yüzünüzün çizgilerinden ve gözlerinizden sizan issizliginizdan dogru sevdim... Siz bunu hiç bilmeden önce...
Yalnizsiniz...
Bilseniz ne kadar da çaresizim, buna çare olamadigim için...
Oysa en çok, siz de soluk alip veriyorsunuz diye sevdim ben yasami... Yasamin ona kendinizi eklediginiz yerlerini sevdim en çok... Dokundukça çogalttiginiz, sevdikçe çogaldiginiz yerlerini... Bu sehirden her ayrilisinizda, arkanizda biraktiklarinizi topladim birer birer.. Oturdugunuz çay bahçelerinden, yürüdügünüz sokaklardan, islandiginiz yagmurun damlalarindan topladim sizi... Vitrinlerde unuttugunuz dalginliginizi, hiç tanimadigim bir kizin su yesili gözlerinde biraktiginiz misralarinizi topladim birer birer... Bir bunlara, bir de her "sevgilim" deyisinizde, içimde binlerce çiçek açtiran o büyülü sesinize sarilip uyuyabildim ancak, düslerime dar gelen tek kisilik yatagimda...
Solugumu yalnizca sizin için içimde sakliyorken düsledigim yarinlara; siz, nasil da ben hissedemeden soluksuz kaldiniz...
Yalnizsiniz...
Ilk kez o otel odasinda hissettim bunu... Yalnizliginiz elleriniz olmustu ve artik sigmiyordu ellerime... Kaçirdikça benden ellerinizi, yasam da kayip gidiyordu avuçlarimdan... Ne zaman gözlerinizi yumsaniz, sizin suretinizde sevdigim binlerce yüz de ayni anda kapatiyordu bana gözlerini... Her uykuya dalisinizda, içinizdeki o derin yalnizlik duygusunun, sizi, uyandiginizda beni asla hatirlayamayacaginiz kadar uzak yerlere götürmesinden korkarak bekliyordum uyanmanizi... Gözlerimi
kirpmadan, özlemle bekliyordum.. Iste bu çocuksu korkuydu o sabah sizi uyandirmamdaki sebep. Belki de hakliydiniz:"Bencillik"ti bu korkunun adi...
Oysa o gece ne büyük bencilliklerin kiyisindan döndügümü hiç
bilmediniz.. O gece, sizden gizledigim tarifsiz acilarla lime lime olmus bedenimi, saatlerce soguk suyun altinda göz yaslarimla yikamak yetmeyince uyusturmaya, o kapidan içeri ölümün süzülüp girdiginizi bilmediniz... Bana, "sasirma, beni sen çagirdin",
dedigini... "Simdi benim olursan yaralarin iyilesir, diner acilarin... Ancak bunun için bir sartim var: askini bu odada, bu bedende birakip öyle gelmelisin
benimle... Ölürken yalniz kendini sevmelisin... Seçimini yap!" dedigini...
Asla çözemedigim kurallariyla beni hep disina sürükleyen hayata, yeniden tutunmaya çabaladigim tek yerin, size duydugum bu derin ask oldugunu bilmediniz hiç...
Kendimi degil, sizi seçtigimi bilmediniz...
Sonra, islak, çirilçiplak bedenimi alip çiktim oradan... Hayata girdim... Usulca sokulup yaniniza, bana sarilmanizi
istedim... Ölüm o israrci soguklugu ile hemen arkamda duruyordu...
korkuyordum... Çok korkuyordum... Size "n 'olur siki tut ellerimi... Beni o soguk rüzgarin kollarina birakma sakin..." diye susarken, göz yaslarim içime siziyordu...
Bana "git" dediniz...
Sonra "gitme... kal..." dediniz...
Hiç farkinda olmadan, bir tek sözünüzle ittiginiz o uçurumdan, son anda yakaladiginiz ellerimle çekip çikardiniz beni... O gece kollarinizda gözyaslarina bogulmamin sebebini belki de hiç
anlayamadiniz... O "kal"in benim için önemini hiç bilmediniz...
Yalnizsiniz...
Sizi kalabaliklarin içindeki yalnizliginiza ugurladiktan sonra saatlerce ayrilamadim o otel odasindan... "Bu son sevismemiz olacak" diyerek bendeki her seyinizi
alip, çikarken, yastiginizda kokunuzu unuttugumuzu fark etmediniz... Size "keske yalniz bunun için sevseydim seni" diyebilseydim... Keske, bütün gün o otel odasindan, yalnizca kokunuzu birakip çikamadigim için ayrilamadigimi söyleyebilseydim...
O gece yasanacak her seyi, daha siz bu kente hiç gelmeden önce, sesinizden hissettigimi; korktugum gibi olmamasi için gözyaslari içinde Tanri 'ya ne çok dua ettigimi söyleyebilseydim...
O gece, konusup da yipranmaniza, üzülmenize hiç izin vermeden. "Ne olur sus... Ben her seyi biliyorum.." diyebilseydim...
Artik benim üzerime düs kurmadiginizi bile bile, alip beni düslerinizde yasattiginiz o adaya götürmenizi isteyebilseydim...
Bana asik olmadiginizi bile bile, orada kalabaliklardan uzak bir aski sizinle paylasabilmek için vazgeçemeyecegim hiçbir sey olmadigini söyleyebilseydim... Içinde yasadigim yozlugun bana vaadettigi gelecegi degil, yasaminizin benim için ayirdiginiz parçasina, asla daha fazlasini istemeden razi olacagim, her bir anini size duydugum
askla, özlemle anlamlandiracagim bir hayati tercih ettigimi... Bütün ömrümü, sizinle paylasmayi düsledigim o tek sarkilik tangoyu bekleyerek geçirebilecegimi... Yüreginizin birçok aski ayni anda kucaklayacak kadar büyük oldugunu bildigimi, bu yüzden kalbinizi baska asklarla birlikte paylasarak, ama yalniz sizin askiniza sadik kalarak yasamaya gönüllü
oldugumu... Sizi, ait oldugunuz çevre için degil, bana ait olmaniz için degil, karsiliginda beni sevmeniz için degil... Sadece siz oldugunuz için sevdigimi söyleyebilseydim...
Sizi, bir baskasiyla yakalamayi istediginiz mutluluga engel olmayi isteyemeyecek kadar çok sevdigimi... Bir baska aska tutunarak issizliginizdan siyirabilecekseniz eger; kalbinizde derin bir suçluluk duygusu, pismanlik ve acidan baska bir sey yaratabilmekten, yalnizliginiza ilaç olabilmekten aciz, size zarar vermekten bir adim öteye gidemeyen su deli sevdamin agirligini üzerinizden alip gidebilecegimi söyleyebilseydim... Askimi "bir eflatun ölüm"e sarip gidebilecegimi...
Yalnizsiniz...
Bilseniz ne kadar suçluyum bunun için...
Ah, bir bilseniz ne çok aci çekiyorum...
N'olur affedin beni:
Böyle bir büyük bir askla severek, size en büyük acimasizligi ben yapiyorum...
Affet beni... Sevgilim..."
Yazari Bilinmiyor |