TÂRIK

Gözlerinde hüzün sarmasiklari salinirken endamiyla 
Vücut bulurdu yalnizligi saçlarinin yakamoz isiltisinda 
Acilari devir daim ederdi yel degirmeni hiziyla yarinlarina 
Sonrasi içinde dipsiz kuyular gibi bagdas kurup çöreklenirdi 
Yutkunamazdi, ürkek ceylanlari kosamazdi baharlarinda 
Sabahlarindan korkardi günes yoksa batan gecelerden sonra 
Bekledigi Târik* hiç dogmadi gecelerine 
Geldi geçti bir ömürde, 
Dogmadi gecesine bir kamer, gri olsa bile 


BAHAR YAGMURU

(* Keskin isikli yildiz )