Gün karardığında
Açar tomurcukların
Yaprak yaprak
Gül törenleriyle sözbilmez
Tükendiğinde vakit
Buharlaşır
Islak gölgelerimizde
Ateşler içinde eriyen gece
Ve güneşi geciken sabah
Atıştırırken aydınlığı
Dilimde tuzlu tadın
Gözlerim
Seninle dolu