İĞNE

Ruhumun
İçinden geçtiği
Aklımın söküğünü diken
İğnenin deliğidir
Hergün için eğirdiğim
İpek iplerle asılır
Hayatımdan manzaralar
Seyredersin yüzümde
Akşamın rengini
Tahammülsüz acılarla
Kanayan sabahlarda
Gece gündüz
Her mevsim
Yağardı benim sevdalarım
Siyahın tam ortasına
Yıllar geçti üzerinden
Derken
Gerildi hasretin yayı
Demek vuracak
Ummadık bir zamanda
Ve bir yerde
Fakat ben
Yine de bileceğim
O,
Sensin!