KAHRAMAN OLAN SEVGiMiZ

Neydi bu kasırga neydi bu telaş
Sömürdü yüreğimi yavaş yavaş
Bitmeyen yenilmeyen sandığım amaç
Pes etti sevgimize dayanamadı.

Sürgün olmuştum yaşamımdan,
Günümü süsleyen heyecanımdan,
Mutluluk sarayıma varmadan,
Yenildi ayrılık sevgi savaşında.

Küstürmedim ümitlerimi yüreğimden,
Onur duydum sana olan sevgimden,
Ne istedi bu eziyet bu işkence bizden,
Gönül nikahımızı yıkamadı ayrı iken.

Sardı kollarına beni sıcak sözlerin,
İşte sana söz işte sana yemin,
Kaderim sensin hemde tek isteğim,
Mutsuzluk yok artık biz varız.

Derin vurmuştu yalnızlık bizi,
Silemedi sevgimizden kalan eseri,
Geçerken sessizlikte gizli gizli,
Sohbetimiz bozdu suskunluğu.

Ben artık gözyaşı dökmem,
Sana duygularımı asla sökemem,
Vuruldum bir defa çekip gitmem,
Seninle yaşıyorum vazgeçemem.

Anlatamam bende olanı,
İtiraf ettim sana dünyamı,
Yüceldikce yücelen sevdamı,
Gönlümde ağırlarım seninle.

Çekilmez olsada çekilen bu çile,
Ben çoktan unuttum sildim bile,
Neşeyle kenetlenen bu söz ile,
Seni çok seviyorum.

Aşkım dağları aşar gelir,
Her engeli dertleri ezer gelir,
Yeter ki sen seslen kopar gelir,
Tutamaz kendini çağıran sen olunca.

Zindan dan bile kaçarcasına,
Koşar sana doğru kavuşurcasına,
Söyle bir derin buse bırakırcasına,
Kabusları yırtarcasına sana gelir

EMiRSAH KÖROĞLU

(SUPERISI'NE)