|
|
|
|
Pencerenin
önüne bir buket gül koydum,
Dudağının
rengini bilmek istersen bakarsın.
Seni
tanıyıp aşkın olmaktan onur duydum,
Şefkatle
büyüttüğüm sevgim al senin olsun.
Sonu
olmayan sonsuzluk derdik fakat,
Sözünde
durmayan bir tek sen oldun.
Hatıraları
anmaktan bende kalmadı takat,
Bitkin
düşen bu gönül al senin olsun.
Senden
aldım tüm gücümü varlığında,
Bırakıp
gitmekle söylesene ne buldun.
Dönüşü
olmaz dediğin bu yolculukta,
Kurulan
hayaller zamansız bitti al senin olsun.
Her
gece gökyüzünde on yıldız sayardım,
Bu
duyguyu yaşamamı bana sen
sundun.
Geleceği
hep gelişine bağlar dururdum,
Vedalaştığın
mutluluk al senin olsun.
Yağmalanmış
sevgim ayrılık savaşında,
Esir
düşen sen değil sadece ben oldum.
Düşmanlarım
gülüp durur karşımda,
Eğlence
olan aşkım al senin olsun.
Kırık
kalbimi nasıl onarırsın bilmem,
Seviyorsan
şifalı ellerinle dokunursun.
Ağır
yara aldım gidişinle gönül evimden,
Son
nefesini vermeden al senin olsun.
***EMİRŞAH
KÖROĞLU**
|
|
|
