BİR BAĞ BOZUMU

 

Bir bağ bozumuna kadeh kaldırdık.

Sanki biz bize ömür adamadık.

Söylesene kim,hangimizi nerede kandırdık.

Sonu olmayan sonsuzluk derken ayrıldık.

 

Eşkiya inadın kurşuna dizdi ümitlerimi,

Her yalvarışımda canıma dikti gözlerini,

Kasırgadan beterdi gönlüme bıraktı izlerini,

Bir göç başladı yetim yüreğimde şimdi.

 

Pusu kurdu ayrılık aşkıma,kalleşçe.

Acılar sanki hep benimle,kardeşçe.

Geçmişe yakılan meşale değil,ağıt sadece.

Gömülü sevdamın mezar taşındayım öylece.

 

Söylesene hiç mi dönüşün olmaz düşüncelerin?

Böylesine hiç mi deşilmez tatlı düşlerin?

Sen de ben de seviyorum boşamı senelerim?

Bir ihtimal  de olsa dönersin diye beklerim.

 

Bir yan da gözlerimde ebediyet uykusu.

Bir yan da seni son kez görememek korkusu.

Başladı saldırmaya gönlümde ki hasret ordusu.

Izdırabımı dindirir ancak içersem elinde bir damla su.

 

Dudaklarımda TEKBiR  ellerim göğe açık.

Sen diye irkilirim ses duysam en ufacık.

O hayat gözlerine bir daha son defacık,

Dünya gözüyle bakmak için seni beklerim..

 

 

***EMİRŞAH KÖROĞLU***