SiMDi SEN...

Allah bilir ya...
simdi sen, uyuyorsundur bu vakitler!
Ve ben yine yoklugunun nöbetlerindeyim,
Her zamanki gibi... sen bilmesende.
Katran karasi gecelerde,kahrolasi yalnizligimla basbasa,
Devrilmis siseler masamin üzerinde,hayalinse gözlerimde.
Yosun rengi kagitlara,tütün kokulu siirler yazarim!
Yazarimda hep korkarim! bir gün eline geçerde okursun diye,
Adini çikartirim, satir aralarindan anlamaman için!
Uyandiginda bakarsin ki...
Geriye ne siir kalmis,nede destan;burusmus kagitlardan baska.


Allah bilir ya,
simdi sen yine uyuyorsundur bu vakitlerde!
Ve ben yine can çekisiyorum tirnak uçlarimda,
Her zamanki gibi... sen hissetmesende.
Bedenimin her hücresine sinmis özleminin dayanilmazliginda,
Türkülerim agit olur dökülür dudaklarimdan, sen duymazsin!
Pencerelerimden süzülen anason,sarhos eder bulutlari,
Yakarim denizleri hirsimla,yakarimda korkarim tutusursun diye!
Söndürürüm yüregimdeki yanginlari, sana zarar gelmemesi için,
Uyandiginda bakarsin ki...
Geriye ne ben kalirim, ne de sen...savrulan küllerden baska 

BiLAL COSKUN