SENDEN SONRA YAŞADIM

Senden ayrıldığım gün umutsuzlukta buldum duygularımı,

Akşam kapadım kendimi o çok sevdiğim odama,

Hani resimlerin olan odama,

Seninle telefon konuşmaları yaptığımız  odama,

Tekmeledim seni seven gönlümü defalarca,

Aklıma sen geldiğinde asıyordum gırtlağından sevgimi tavana,

Sallandırıyor can çekişini,seyrediyordum son nefesinde onu.

Göz yaşlarım resimlerinin üstüne tane tane damlıyordu.

Seni özleyen  sesimle yazdıklarını okuyordum, nede güzel

Belirtmişsin"Beni ne çok sevdiğini"bir mısrada.

Ve ben kendime bir anlam veremiyordum birde

Ansızın imza atılan kurşun gibi ayrılığına,

Neydi acaba ayrılığının sence önemli sebebi

Kaç defa sorduysam hep kaçtın anlatmaktan.

Hep görürdüm seni senle dolaştığımız o caddelerde,

Ama sana bakmak ve konuşmak istemiyordum seninle,

Nedenine gelince beni yetim gibi bıraktın sevda sokağında,

Böylece tanındın kalbimin otağında.

İçimi bir şeyler gıdıklıyordu ama gülemiyordum

Çünkü gıdıklandığım senin ihanetin ve ayrılığın adı idi.

Arkadaşlarınla konuştum senden sonra,

Ayrılığa alışmadığını söylediler,

Bir daha yıkıldım,

Demek ki sana hasretimi tam sunamamıştım.

Oysa ki  ben senin beni yok ettiğinin tadını sana armağan etmeliydim...

EMİRŞAH KÖROĞLU