YÜREĞİNİN GÖTÜRDÜĞÜ YERE GİT 

Erir saatler mum gibi bakışırken gözlerimiz

Gün solar göz bebeklerimizde zamansızca

Öpüşürken kızıl hareler uzak ufuklarda gizliden

Süzülür ağırdan avuçlarımızdaki tatlı sıcaklık

Üşür ruhum yokluğunda bürünür koyu karanlığa

Düşsü bakışların hala göz kırpsa da uzaktan

Sessizliğinde suskunluğunda saklıdır ayrılık

Boşunadır bilirim bu bekleyiş bunca ümit

Olsun! Sen git bırak beni buralarda yüz üstü

Alışırım nihayet seni de beklemeye bir gün

Dudaklarımda yanık hasret türküleri

Yüreğimde ince kahır ayaklarımda nasır

Beklerim yine de seni yıl olsun ister asır

Açık olsun yolun yüreğinin götürdüğü yere git...

Gürcan GÜNAY