HA VARSIN HA YOKSUN

Bu kaçıncı baharımı sonbahar edişin,
Nasıl fırtınaydı gönlünden yaprak gibi inişin,
Bir yanda kaybolan yılları,birde beni düşün,
Ne sabır’a hacet var nede gonca güllere.

İstersen yok et beni bir atımlık barutla,
İstersen bas bağrına en zayıf anımda,
Harap edip sevgimi,onurumu kırsanda,
Ne af edecek mecalim var nede dönmeye.

Her sorumu “hayır” cevabınla doyursan da,
Sana müptelalığımı yalan diye duyursan da,
Zalimler gibi gönlümden acımadan vursan da,
Ne yeniden demeye gücüm var nede gelmeye.

Kıskıvrak bir kısrak misali çoşsan da,
Her bakışta hayali gerçek sanıp koşsan da,
Bu kalpten çalıp başka kalbe dolsan da,
Ne beklemene iznim var nede kalmana.

Gönülden gönüle yol var bulana,
Başımın üstünde yer var hatır sorana,
Dertler bir başka acılar en başta,
Ne pusulaya gerek var nede klavuza.

Sen artık bir tahtın sultanısın,
Umarım bu son durağındır uslanırsın,
Her kalbi kalbim gibi kıramazsın,
Ne nasihata lüzum var nede rehbere. 

EMİRŞAH KÖROĞLU