İNTİHAR

Çıktı derin komada can köprüye sabaha karşı
Sorsanız elbet vardı ölmek için haklı nedeni
İnletti ölümcül bir haykırış ta yedi kat arşı
Kuru bir dal gibi teslim ab-ı hayata bedeni

BİKİNİLİ KIZ

Uzanıvermiş boyluboyunca
Islak ayaklarında kum tanecikleri
İpeksi hafifliği körpeliğinin
Baştan çıkarmada masumca
Omuz başlarında su damlaları
Süzülmede göğüs aralarına
Çıldırtan hatlarıyla bikinisiyle
Baş döndürüyor sereserpe yatışı

İT GİBİ ÖLSEM

Bir sokak köpeği gibi son bulsun hayatım
Ya bir çöplükte karnım içine çökmüş
Ya da bir otomobilin lastiklerinde
İt gibi yaşadığımı bir ben bileyim
Leşim defalarca çiğnensin
Yapışsın kızgın asfalta büsbütün
Kimsem olmadan yaşadım
Kimsesiz bir ölüm olsun sonu da
Ne bir kabrim ne bir mezar taşım
İstemem dualar okuyanım olmasın
Bir şehir çöplüğünde son bulsun
Şu iğrenç sefil yaşantım
Yaşadığımı öldüğümü bir ben bileyim...

NEYLERSEN GÜZEL EYLE

Nice mihnetler sunulur altın tepsiyle
Kimi kabul eyler şükranla mersiyle
Kimi tav olmaz iter elinin tersiyle
Bu alemde neylersen eyle güzelim
Öbür dünyada çıkar ziyadesiyle

Kimine para pul şan şöhret
Kimine vuslat kimine ebedi hasret
Sen gel yine elindekine şükret
Ne kadar malın mülkün olsa beyhude
Sonu iki arşın kumaş müsaadesiyle