Bir Gün Anlarsın 


Uykuların kaçar geceleri 
Bir türlü sabah olmayı bilmez 
Dikilir gözlerin tavanda bir noktaya 
Deli eden bir uğultudur başlar kulaklarında 
Ne çarşaf halden anlar, ne yastık 
Girmez pencerelerden beklediğin aydınlık 
Kapanır yatağına çaresizliğine ağlarsın 
Onun unutamadığın hayali 
Sigaradan derin bir nefes çekmişcesine dolar içine 
Sevmek ne imiş bir gün anlarsın 
Bir gün anlarsın aslında her şeyin boş olduğunu 
Şerefin, faziletin, iyiliğin, güzelliğin 
Gün gelir de sesini bir kerecik duymak için 
Vurursun başını soğuk taş duvarlara 
Büyür gitgide incinmişliğin, kırılmışlığın 
Duyarsın 


Ümit Yaşar Oğuzcan


 

SAYFAYI GONDERMEK iCiN TIKLAYIN