BERABER OLABILME

Bir yaz günesinden ödünç aldigim yüzünü görüyorum buradan,

yarim kalmis mutluklarla dolu olan yansitan yüzünü.

Masmavi bir denize yaslanmis bir parkin köhne banklarinda oturuyorum ve teninin kokusunu her

içime çekisimde kendi yalnizligimin kokusunu duyuyorum, o keskin ve aci veren kokuyu.

Belki de bir tek seni bu kadar çok sevdigim için korkuyorum karanlikta

kalmaktan , ruhumun karanligini aydinlatan yaz günesi kadar

tatli gözlerin ki isigin bana arkasini dönmesinden .

Paraya en çok ihtiyaci oldugu bir zamanda hiç beklemedigi bir anda

karsisina onun için çok degerli olan büyük bir elmas çikan fakir bir köylü

buldugunu kaybetmekten nasil korkar ve onu bir an bile yanindan ayirmak istemezse bende öyle korkuyorum seni kaybetmekten ve istemiyorum

beni birakip gitmeni.

Belki de sana bu kadar çok baglandigim için korkuyorum

yalniz kalmaktan çünkü ben senin sicakligin eritinceye kadar hiç kiramamistim o yalniz yasadigim karanlik soguk odanin duvarlarini ve biliyorum ki sen bana arkani döndügünde odamin içi yine sogumaya baslayacak ve ben yine duvarlarin arasinda

terkedilmis yalnizligima dönecegim.

Oturdugun bankta yüzünü görüyorum, agaçlarin arasindan

sizan mahçup ay isigi yorgun bedenini oksuyor.

Içimdeki resmin en güzel parçasisin sen biliyorum ki ancak sen gittiginde yanacak o resim, sonsuza dek içimde tasimak istedigim acemi resim.

Kollarimda öyle masum uyuyorsun ki...

bu masumiyetin arkasinda sakli oldugunu, içinde sana da yabanci olan o seni tanimayi o kadar çok isterdim ki...

Seni kiskandigimi hissediyorum, benden uzak oldugun o yerlerde biri sana benim baktigim gibi bakar diye korkuyorum

Ya da sen baskasina bana baktigin gibi bakarsin diye korkuyorum.

Belki de ben en çok bir gün seni kiskanmayi vazgeçmekten korkuyorum...

Senin hayalinle paylastigim odamda ;artik bana ilahi gibi gelen telefonun

sesini bekliyorum sesini duyabilme umuduyla.

Çogu zaman her telefon bir hayal kirikligi olsa da benim için,

beklemek hosuma gidiyor seni bu sessiz ruhlar kabilesinde.

Telefonu açip senin sesini duydugumda dünyanin en sansli

kiziymis gibi hissediyorum kendimi; yüzünü görememenin tattirdigi

hasreti unutarak , kendimi aldatiyorum...

Iste karsimda duruyorsun fakir çocuklarin uçurtmalarinda

yasadigimiz bu karanlik gecede.

Agaçlarin arasinda sizan mahcup ay isigi yorgun bedenini oksuyor. Yanimda olmasan da görüyorum seni bu gece . Belki yanimda olmasan da

seni görebildigim için seviyorum seni böyle körü körüne bir tutkuyla.

Nedeni ne olursa olsun sen benim hayatima saganak yagmurlardan

sonra açan parlak bir günes gibi girdiginden beri ASK,

bir gün bir yerlerde

beraber olabilme umuduyla yasamaktir benim için sevgili...