|
NMBN Ask
gider,acisi kalir..
Ask için bahar.Tehlike her yerdedir...Vuruluverirsin hiç ummadigin birine.Ama öyle çarpar ki kalbin, duracak gibi aldatir seni.Bahardan sonra yaz gelir...Hepimiz biliriz, sabun köpügü gibidir yaz asklari.Bence öyle basit degil.Henüz silinmedi hiçbirinin yarasi benden.Ask gitti ama acisini birakti, iz kaldi.Güz asklari mevsimine dönünce dönence, pencereye sinmis insanlar gelir gözümün önüne.Ve yavas yavas görünürler etrafta.Kimi yaza girerken terk ettigi askini, kimi yaz askini düsünür.Kimi ayrilik planlar ama hala yüregi yanar.Kimi terk edilmisligi sindirmeye çalisir.Çok azdir taze ask yakalayan. Sanki bir dogum öncesi ölüm gibidir.Sonra kis gelir.Kimi yüzsüzler yazin hiç aldatmamis gibi eski sevgilisine döner;kimi sadiklar kavusur...Kimi yalnizdir, kimi yorgun...O yorgunlar için kis uykusu baslar...Belki de taze baharlara, taze asklara enerji depolarlar...Ask dört mevsimdir herkesin sözlügünde.Ama nedense bana bu anlattiklarimi çagristirmaz.Saçmaladim belki de bir paragraf boyu.Yalan attim.Aslinda dogru olsalar bile yalanlardi çünkü, hissetmediklerimi yazdim.Ezbere konustum.Ask , kelimesi içimde gebe oldugum bir kelimedir.Her duyusumda dogum sancisi çeker, doguramam.Ama gözlerimin önüne o gelir.Sadece bir bakisina karin agrilari, suyla yatismalar.Bir tebessüme ömür bulmak.Itiraf.Saatler süren telefon konusmalari.Ilk duygular, çocuksu güzellikler.Ve sonra..... Nefessiz kalmacasina aglamalar.Izdirap çigliklari...Kis..Kis..Kis..... Azap....Ve sonunda dogan gün....Hemen her mevsim asik olmusumdur birilerine....Hatta sonbaharda bile...Ama onca ufakli büyüklü sevda içinde, böylesine derinde var olan,böyle yakti mi iz birakan, bu kadar çaresiz birakan,bu kadar arzu illetine hasta eden, bu kadar dizginsiz, sorgusuz,basina buyruk, acimasiz, bu kadar bugünsüz sevda görmedim.Ve iste hiç biri böyle koyup, böyle yikip gitmedi.Ondan önce hiç biri içimden bir sey götürmemisti.Ondan sonrasi zaten götüremez çünkü, götürülecek bir sey kalmadi..Iste o insan, beni aska karsi böyle kelimesiz böyle hayretli, böyle çaresiz, isteksiz birakip gitti..Simdi ben nefretten bile aciz isem bana bir seyler borçlu.Içimden söküp aldigi bir seyleri.Bana beni borçlu.Herkesi seven o sersem yüregimi..Benden alip kaçtigi o masum kizi borçlu.Bana bir dün, birde yarin borçlu.Benim ne günahim vardi da ask için üç kelime etmekten aciz kalacaktim.Benim ne günahim vardi da her mevsim baska meyve yemek varken istahsiz kalacaktim.Yoktu elbet günahim..Onunda yoktu ya..Öfkem susmama engel...Ama ikimizin de suçu yoktu...Suçlu yoktu..Benim mevsimim sonbaharsa, yaza, kisa, bahara dönmez...Benim gibilerin nasibi pencere önüne sinip, mazide yasamak,kendinle kanli biçakli düellolar yapmak...Kendinle savasmak , hirpalamak...Yaptiginin farkina varip ,bir de üstüne onun için cezalandirmaktir.
Yazari bilinmiyor
|
